Stephanus Hofmeyr is op 3 Junie 1839 gebore.  Hy was die eerste buitelandse sendeling van die NG Kerk en het in die vroeë 1860’s met sendingwerk begin in die Soutpansberg-gebied. Die groep onder wie hy gewerk het, het onder leiding gestaan van Michael Buys, een van die seuns van die bekende Coenrad Buys (1). 

Oor sy tyd in Bredasdorp waar hy waarnemende klerk was vir sy pa wat die landdros was het hy die volgende gesê: "Ik was een voorpaard van den Duivel, en bewandelde den breeden weg des verderfs met alle mijne krachten." (2)

Aan die einde van 1858 is hy na sy Oom in Prins Albert "om boerdery te leer". Ek haal aan uit W.L. Maree se boek Lig in die Soutpansberg: "Hy het weer begin om sy Bybel gereeld te lees en soggens en saans te bid. Op reis met die ossewa het hy selfs saans by die wa vir die bediendes godsdiens gehou, en as sy oom van die huis af was het hy tuis die huisgodsdiens gelei. Hy sê hy het vroom geword en is gerespekteer, maar hy het diep gevoel dat hy met sy vroomheid verlore gaan, omdat hy onwedergebore was. In 1861 tydens die herlewing is in daardie distrik ook met bidure begin. Stephanus het hom steeds meer oor sy eie toestand bekommer." Die herlewing verwys na die herlewing wat na die Worcester-konferensie van 1860 uitgebreek het.

In April 1862 kom hy kragdadig tot bekering terwyl hy in die stookketel op die plaas werk. Hy beskryf dit as volg: "Terwijl ik zoo stond, zeide ik ,Ach Heer, wat zal ik doen, ik heb alles geprobeerd en niets helpt, ik kan niet meer bidden of weenen, krijg tog voor mij jammer'. Op dat oogenblik, bliksemsnel was het asof de hemel en mijn hart tegelijk opensprongen. Een gloed van liefde verwarmde mijne ziel. Ik zeide„Wat is dit ? Is dit de liefde van den Heere Jezus ?' Alles in mij zeide : ,Ja, dit is wat gij al zoo lang zoekt en dat de Heer van eeuwigheid voor u gevoeld heeft'. O welk eene liefde gevoelde ik tot den Heiland. Het was asof ik door duizend vuren naar Hem zou kunnen loopen. Ik was aan brand van liefde. De tranen barstten mij uit de oogen. Ik nam den trechter weg, zette de spon op het spongat, bracht den ledigen emmer naar zijn plek en riep : ,O, dat ik toch een hoogen berg kon beklimmen en de geheele wereld toeroepen en verzekeren, dat de Heer Jezus zondaars lief heeft!' " (3)

Oor 'n herlewing wat in die 1870's op die sendingstasie uitgebreek het en wat ook versprei het na die blankes in die omgewing word as volg vertel in Lig in die Soutpansberg: "Weenende kwamen de meeste kinderen in, velen der grooten konden zich niet meer bedwingen. Daar er hoegenaamd geene kans was een woord te spreken, gingen de geloovigen allen op hunne knieën, om in stil gebed den Ontfermer te vragen toch die bittere smart te stillen, door de ware vertroosting van denzelfden Geest, wiens werk het is te slaan en te heelen. Lang bleven wij op onze knieën. Wij liepen de schare door; waar wij konden spraken wij. Doch het meerendeel scheen niet eens te weten dat wij met hen spraken. Twee of drie uren was ik getuige van eene droefheid bij sommigen, zoo als ik nog niet van eene gehoord heb ... Eindelijk stond ik op. Ik ging naar de kinderen, vraagde hoe het met hen ging. Sommigen zeiden : wij hebben den Heere Jezus gevonden, anderen, wij hebben onze harten aan den Heere Jezus gegeven. Ik zeide: ,Kinderen! als gij waarlijk uw hart aan den Heiland gegeven hebt, gaat dan uit, dankt Hem voor die genade, bidt Hem om u vast te houden'. Nu ging er eene kleine schare uit...Na eenigen tijd kwamen de kinderen weer binnen. Nu begonnen zij te zingen . . . Lang, zeer lang, bleven wij dien heugelijken avond in Gods huis. Niemand had lust het te verlaten. Wij waren aan den drempel des hemels"

VOETNOTAS

1. Coenraad Buys was 'n agterkleinkind van die Franse Hugenoot Jean de Buis en sy vrou Sara Jacobs. Sara Jacobs was 'n dogter van my stamvader, Pierre Jacob, wat ook 'n Franse Hugenoot was. Sy eerste 9 kinders het hy gehad by 'n blanke vrou Maria van der Ros (van der Horst) en hulle het 'n groot nageslag. Op 7 Desember 1812 trou hy in Swellendam met Elizabeth, 'n Swart vrou. By haar het hy vier kinders gehad.

Hy is o.m. as volg beskryf: “An early Boer settler in the northern regions and a man of many parts.” (P Joyce: The South African Family Encyclopaedia, p. 101.)

Hy was skynbaar 2.13 m lank, baie intelligent, en het o.m. deelgeneem aan die Graaff-Reinet-opstand in 1798, die Griekwas gelei in ’n aanval op die Tswanas en hom saam met sy Xhosa-vrou in Noord-Transvaal gaan vestig. Sy nasate woon vandag nog op Mara-Buys, sowat 50 km wes van Louis Trichardt. Ná sy vrou se dood verdwyn hy uit die rekord-boeke en het hy na bewering nog verder oos uitgewyk en met ’n Goanese vrou getrou by wie hy ook kinders gehad het.

2. Maree, W.L.: Lig in die Soutpansberg, Voortrekkerpers, 1962, bl. 62
3. Maree, W.L.: Lig in die Soutpansberg, Voortrekkerpers, 1962, bl. 62
4. Maree, W.L.: Lig in die Soutpansberg, Voortrekkerpers, 1962, bl. 81